1956'da güneş fotovoltaikinin ilk gösterimi, enflasyona göre düzeltilmiş 1.865 $ gibi makul bir fiyatla 1 watt enerji üretti. Başka bir deyişle, 320 watt'lık modern bir çatı güneş paneline eşdeğer olmak için yarım milyon dolardan fazla harcamanız gerekiyor. Elbette fiyatın yanı sıra, 1956'dan bu yana tek bir bağımsız modern panelin çıktısına eşit hale getirmek için bir gemi güneş pili için yer bulmanız gerekiyor.
Yenilenebilir enerjinin düşen maliyetiyle ilgili son makalesinde 'World in Data'dan Max Roser, güneş enerjisinin başından beri gezegenin herhangi bir yerindeki herkes için anlamsız olduğunu yazıyor.
Neyse ki burada güneşli bir yer var, şebekeye ulaşılamıyor, fiyat sorun değil, sadece yer var. Güneş, ilk uzay araştırmalarında pratik bir dayanak noktası buldu ve oradan domino taşları düşmeye başladı.
Havacılık ve uzay endüstrisi uydular için güneş panelleri üretti ve bu süreçte bunları daha iyi ve daha uygun fiyatlı hale getirmeyi öğrendi. Güneş modüllerinin fiyatı, şebekeden uzak bölgelerde dünyaya geri dönüş gerçeğe dönüşene kadar yavaş yavaş düşüyor. Yeni uygulamalar güneş enerjisi üretimini artırdı ve sektör, güneş enerjisi yapım ve dağıtım maliyetlerini azaltma konusunda bir kez daha daha iyi hale geldi.
Sübvansiyonların daha da teşvik edilmesiyle birlikte bu döngü onlarca yıldır devam ediyor ve Wright Yasası adı verilen teknolojik trendin güzel bir örneği. Wright Yasası, yeni bir teknolojinin toplam çıktısı her iki katına çıktığında (örneğin, 100 megavat güneş enerjisinden 200 megavat güneş enerjisine), maliyetinin belirli bir yüzde oranında düşeceğini belirtir.
Yazar, yenilenebilir enerji savunucusu ve yatırımcı Ramez Naam şöyle açıkladı: 'Bu, yaparak öğrenerek elde edilir. Bu, teknolojinin kendisini geliştiren ve teknolojiyi üretmek için gereken emek, zaman, enerji ve enerjiyi azaltan bir yeniliktir. hammaddeler. Teknoloji.' Bu sürece 'öğrenme eğrisi' denir.
Her ne kadar tüm teknolojilerin güçlü bir öğrenme eğrisi olmasa da, karanlık bir dünyadan hızla edinilebilecek pek çok teknoloji var. (Wright Yasası hakkında daha fazla bilgi edinmek için Roser'in gönderisini kontrol ettiğinizden emin olun.)
Aslında, daha fazla güneş enerjisi kullandıkça, bu teknolojinin maliyeti öngörülebilir bir oranda düştü, bu da bir öğrenme eğrisine işaret ediyor. Güneş enerjisi kurulumlarının her iki katına çıkması durumunda güneş pili modüllerinin fiyatı yaklaşık %20 düşecektir.
1976-2019 yılları arasında güneş enerjisinin toplam kurulu kapasitesi artarken, güneş modülleri watt başına 106 ABD dolarından 0,38 ABD dolarına yükseldi. Ancak düşen maliyetlere rağmen güneş enerjisinin fiyatı, tarihinin büyük bölümünde kömür ve doğal gaz gibi ana akım elektrik fiyatlarından çok daha yüksek oldu.
Nispeten kısa bir süre içinde, şebeke ölçeğinde güneş enerjisinin (yani şebekeye güç sağlayan merkezi bir enerji santralinin) maliyeti, pratik olmayandan en ucuza dönüştü. Bu eğilimi göstermek için Rosser, yeni enerji santralleri inşa etmenin küresel ortalama ortalama enerji maliyetini (LCOE) çizdi. Bunlar tedarikçiler tarafından tahmin edilen fiyatlardır; enerjiden bağımsız olarak yeni tesisin tüm yaşam döngüsü boyunca başa baş olması için müşterilerden ücret almaları gerekir ve inşaattan yakıt fiyatlarına ve operasyonlara kadar her şeyi kapsarlar.
2009'dan 2019'a kadar yeni güneş enerjisi santrallerinin elektrik maliyeti %89 oranında düşerek kömür ve bazı doğal gaz gibi ucuz enerji kaynaklarını geride bıraktı. Yeni kara rüzgar enerjisinin maliyeti %70 oranında azaltıldı (bu aynı zamanda teknolojik öğrenme eğrisinden de kaynaklanmaktadır). Rakamların kendisi nefes kesicidir ancak iyi görsel efektlerin yerini hiçbir şey tutamaz. Neyse ki Roser'ın ekmeği ve tereyağıydı. Kısaca son on yıldır bu. (Bu tablodaki tüm fiyatlar sübvansiyonlu değildir.)
Kömür fiyatlarında dalgalanma olmadığını fark etmişsinizdir. Bunun nedeni kömür ve doğal gazın, güneş ve rüzgar enerjisi gibi öğrenme eğrisinde olmamasıdır. Doğal gaz fiyatlarındaki düşüşe rağmen Roser, bunun temel olarak hidrolik kırılma ve kaya gazı patlamasından kaynaklanan yakıt fiyatlarındaki düşüşten kaynaklandığına inanıyor.
Yakıt maliyetlerinin (elbette rüzgar ve güneş enerjisi için sıfır) fosil yakıtlarla sağlanan elektriğin fiyatının büyük bir kısmını oluşturduğunu belirtmekte fayda var. Dalgalanacak ama asla sıfır olmayacak.
Roser şunları yazdı: 'Bu, bu yakıt maliyetlerine sahip tüm yenilenemeyen enerji santralleri için, elektrik maliyetlerinin ne kadar azaltılabileceğinin zor bir alt sınır olduğu anlamına geliyor.'
Mevcut yenilenebilir enerji santrallerinin ortalama olarak fosil yakıtlı santrallerden daha ucuz olduğu göz önüne alındığında, elektrik tedarikçilerinin kömür veya doğal gaz yerine giderek daha fazla yenilenebilir enerji kaynaklarını tercih edeceği düşünülebilir. Gerçekten de durum budur. Roser'e göre yenilenebilir enerji, 2019 yılında küresel yeni enerji üretim kapasitesinin %72'sini oluşturdu. Pandemiye rağmen, 2020 yılına kadar yenilenebilir enerjinin küresel yeni enerji üretim kapasitesinin yaklaşık %90'ını oluşturacağı tahmin ediliyor.
Fosil yakıtlar hâlâ elektrik üretiminde en büyük payı oluşturuyor ve şu anda yeni bir yenilenebilir enerji tesisi kurmanın maliyeti, mevcut bir fosil yakıt tesisini işletme maliyetinden daha az değil. Ayrıca, güneş enerjisinin maliyeti iklime, ülkeye/bölgeye, düzenlemelere ve sermaye, arazi ve iş gücü maliyetine göre değişiklik gösterir.
Nahm, güneş dünyanın diğer tarafındayken, meyve suyunun akmasını sağlamak için daha iyi pillere (kullanılıyor gibi görünen) ve depolama cihazlarına ihtiyacımız olacağını söyledi. Aynı zorlayıcı gerçek, güneş enerjisinin yazın zirveye ulaşması, elektrik talebinin ise kışın zirveye çıkmasıdır.
Naam şöyle yazıyor: 'Örneğin Almanya'da kışın elektrik talebi yaz aylarına göre daha yüksek olsa bile Aralık ayındaki güneş enerjisi üretimi, Haziran ayındaki güneş enerjisi üretiminin yalnızca 1/5'i kadardır.'
Bu yılın başlarında Naam, güneş enerjisi santrali fiyatları için %30'luk bir 'konservatif' öğrenme oranı varsayarak bir tahmin yaptı - unutmayın, ilk %20 güneş modüllerinin öğrenme oranını takip etti- ve IEA tarafından tahmin edilen güneş enerjisi kurulu kapasitesini kullandı. Yıllık kapasite artışı %16'dır. Tahminleri ultra düşük, düşük, orta ve yüksek maliyet pozisyonları arasında böldü.
Bu tahminler, 2030 veya 2035 yılına gelindiğinde, en güneşli yerlerde, başka bir deyişle, 'yeni güneş enerjisi inşa etmenin genellikle kurulu fosil yakıt santrallerini işletmekten daha ucuz olduğunu' gösteriyor. Aynı zamanda, 2030'ların sonlarında da aynı durum geçerli olabilir. Kuzey Avrupa gibi nispeten pahalı yerlere (en azından yaz aylarında).
Elbette tahmin yalnızca: tahmindir. Gözlemlenen öğrenme ve dağıtım oranının gerçekte ne kadar sürdüğüne bağlıdırlar. Naam, arazi ve diğer kaynak maliyetleri gibi daha sarsılmaz maliyetlerle karşılaşacakları için fiyatların en düşük noktasına düşebileceğini söyledi.
Bu nedenle Naam, güneş enerjisinin giderek daha güçlü bir oyuncu olmasına rağmen her derde deva olmadığını söyledi. Gerçek dünyanın karmaşıklığı göz önüne alındığında, çeşitlendirme mantıklıdır. Düşük karbonlu gelecek, rüzgar enerjisi, nükleer enerji ve hidroelektrik dahil olmak üzere çeşitli enerji kaynaklarına ait olabilir. Ancak ne olursa olsun, modern yaşamı nasıl heyecanlandırdığımız hızla değişiyor gibi görünüyor.
Singularity University, Singularity Center, Singularity Summit, SU Lab, Singularity Lab, Index Medicine, Index Finance ve ilgili tüm logolar ve tasarım öğeleri Singularity Education Group'un ticari markaları ve/veya hizmet markalarıdır.
